Trochę namieszali

Witajcie po dłuższej przerwie ;-)

Wiem, że dawno nic nie pisałam. Dotychczas starałam się pisać w miarę regularnie i co kilka dni, jednak ostatnio nie bardzo mi to wychodzi z powodu przemęczenia. Bardzo możliwe, że nie dotrwam do końca umowy w tej pracy. Na razie jestem, bo nie ma niczego, co by mnie zainteresowało. Nie będę owijała w bawełnę: nie interesują mnie oferty, gdzie proponują niższą stawkę, bo mnie to w danej chwili nie urządza. Gdybym nie potrzebowała tak bardzo pieniędzy, nie ma sprawy, ale niestety potrzebuję, więc jestem tu gdzie jestem.

   Na domiar złego przerzucili mnie z dnia na dzień do innej zmiany. Poprzednia bardzo mi odpowiadała, ponieważ mój Mąż pracował w te same dni. Teraz wychodzi na to, że będziemy się mijać... Mam nadzieję, że dzisiaj przyniesie dobre wieści z pracy i uda mu się przenieść do innej zmiany. Bardzo bym tego chciała. Z resztą on też, ponieważ od początku września zaczęliśmy chodzić na siłownię i fajnie się razem motywujemy. Nie wiem czy już dzisiaj będę w stanie się tam sama wybrać...

Jedyną dobrą rzeczą w nowej zmianie jest to, że tam naprawdę dziewczyny dzielą się pracą. Z resztą wczoraj byłam na jeszcze innej zmianie i tam jest to samo. Tylko w tej, w której byłam do tej pory, tego nie ma. Prawie miesiąc siedziałam przy jednej maszynie i nie mogłam się doprosić zmiany, a jak się postawiłam, to poleciała zołza przede mną i zapowiedziała, że ja tam przyjdę. Podobnie było jak zamiast nocki można było przyjść na dniówkę. Tylko jedna przychodziła na nockę i to zawsze byłam ja, bo ustalały wszystko za moimi plecami. A w innych zmianach tego nie ma, raz chodzi jedna, a raz druga i nikogo nie obchodzi czy miastowa czy dojeżdża, bo przecież normalnie i tak by do pracy na noc musiała przyjść. Także wcale nie będę za nimi tęsknić. Wreszcie trafię do ludzi, z którymi się można normalnie dogadać.

Tyściowa dziś wraca z sanatorium. Przed wyjazdem zainstalowałam jej facebooka i messengera w telefonie, to sobie na trzeci dzień wyjazdu usunęła... Potem chyba koleżanka pomogła jej to zainstalować, ale panika wielka, bo ona haseł nie zna i dzwoni do mnie i pyta czy ja wiem, bo wpisywałam. Tak, specjalnie dla niej zapamiętałam... Jasne, że nie wiem, bo na co mi cudze hasło do facebooka? Ja na jej miejscu to bym w ogóle zmieniła to hasło, bo przecież mogłam sobie zapamiętać. I ona twierdzi, że wyszła z epoki kamienia łupanego... chyba znalazła nową maczugę z jakiegoś innego materiału!

Wyobraźcie sobie...

Kiedyś stwierdziła, i zrobiła o to wielką awanturę, że jak sobie otworzę drugie okno w jej przeglądarce, to mogę się wylogować z jej facebooka i zalogować na swój, a ona i tak zostanie zalogowana w tym pierwszym oknie. Próbowałam jej wytłumaczyć, że to tak nie działa, ale zarzuciła mi kłamstwo i powiedziała, że się nie znam, bo ona już tak robiła. Tydzień później zadzwoniła z płaczem, bo dała wujkowi i wujek tak zrobił i ją wylogowało, a ona nie pamięta hasła. Z tej okazji założyła sobie dwa nowe konta na facebooku, bo myślała, że odzyska poprzednie. Ależ się zdziwiła, że jej się żadni znajomi nie wyświetlają! Zniknęli. Dopiero ją wujek uświadomił, że założyła nowe konto. Normalnie spazmów dostała. Ona nie chce nowego konta! Ona musi mieć kontakt ze światem!

Dwa dni temu podpadła synowi. Ale o tym innym razem. Miłego weekendu!